Farbownik lekarski - Anchusa officinalis

Roślina wieloletnia lub dwuletnia z rodziny ogórecznikowatych (Boraginaceae). Wysokość 30-90cm.

Kwitnie w czerwcu i lipcu, kwiaty ma najpierw purpurowofioletowe, później ciemnofioletowe. Wydajność miodowa w uprawie polowej dochodzi do 450kg/ha.

Na dziko występuje na suchych wzgórzach, przydrożach i rumowiskach. Posiada właściwości lecznicze. Surowcem leczniczym jest ziele oraz kwiaty. Dawniej korzeni farbownika używano do barwienia na ciemnopurpurowo, a kwiatów na żółto. Młode liście zawierają dużo witaminy C, mogą być spożywane jako sałata.

Wysiew i uprawa

Farbownik dobrze rośnie nawet na glebach ubogich i suchych.
Może być rozpowszechniany na tego typu nieużytkach przez wysiew wczesną wiosną lub późną jesienią.
Siew można wykonywać w rowki lub rzutowo, pamiętając o tym, aby gleba była spulchniona i uwolniona w miarę możliwosci od chwastów.
Na poletku w ogródku pszczelarskim dobrze jest siać farbownik w rządki co 40 cm. Odstępy między roślinami w rzędzie mogą wynosić 10-20 cm.
Rośliny zakwitają już w rok zasiewu. Nasiona farbownika łatwo się obsypują. Dlatego do zbioru trzeba przystępować, kiedy na szczytach pędów są jeszcze kwiaty, a w dolnym partiach kwiatostanów rozłupki (zwane nasionami) są już dojrzałe.

Źródło: "Ogródek pszczelarski", prof. dr Bolesław Jabłoński, Oddział Pszczelnictwa ISK, Puławy 1993