Melisa lekarska - Melissa officinalis

Roślina lecznicza z rodziny jasnotowatych (Labiatae), pochodzącą z rejonów Morza Śródziemnego.

W Polsce tylko uprawiana, bardzo rzadko zdziczała. Surowcem są liście zawierające olejek melisowy, w którego skład m. in. ciral i geraniol. Olejek melisowy ma zastosowanie w lecznictwie, do aromatyzowania wódek i wyrobow perfumeryjnych. Ziele jest wykorzystywane także jako przyprawa do sporządzania leczniczych naparów.

Pszczelarze starają się mieć tę rośline w ogródkach przypasiecznych, gdyż ziele jej służy do wycierania rąk w czasie pracy przy pszczołach oraz sprętu pasiecznego. Miododajność melisy w naszym klimacie nie jest wysoka, ale wszystkie jej inne zalety przemiawiają za tym, aby była uprawiana we wszystkich ogródkach działkowych.

Wysiew i uprawa

Roślina ta daję się bardzo łatwo rozmnażać wegetatywnie, przez podział roślin. Nasiona dobrze jest wysiewać wiosną w rozsadniku, a młode rośliny sadzić na poletku stałym, w rozstawie 40x40 cm. W celu zbioru nasion trzeba ściąć wierzchołki pędów i przed młocką dosuszyć pod dachem, ponieważ jest na nich dużo zielonych liści.

Źródło: "Ogródek pszczelarski", prof. dr Bolesław Jabłoński, Oddział Pszczelnictwa ISK, Puławy 1993