Glediczja trójcierniowa, Iglicznia trójcierniowa - Gleditsia triacanthos L.

Glediczja trójcierniowa (Gleditsia triacanthos). Drzewo z rodziny bobowatych, pochodzące ze środkowej części Ameryki Północnej, gdzie dla miejscowych pasiek stanowi znakomity pożytek towarowy. W warunkach naturalnych dorasta do 40 m wysokości. W Polsce jest czasami sadzona w parkach i w ogrodach.

Drzewo to w warunkach klimatycznych Europy Środkowej osiąga do 25 m wysokości. Doskonale nadaje się też na przycinane żywopłoty.

Oprócz odmiany posiadającej ciernie, istnieje też odmiana bezcierniowa (Gleditsia inermis). Najlepiej rośnie na żyznych, wilgotnych glebach wapiennych, jednak dobrze znosi także gleby suche i piaszczyste. Lubi stanowisko słoneczne. Szybko rośnie. Jej drobne, złożone liście tworzą lekka, ażurową koronę, nie powodując zbyt wiele cienia.

W czerwcu pojawiają się drobne, zielonkawożółte, zebrane w krótkie gronka, bardzo miododajne kwiaty, ale kwitnienie nie trwa długo. Owocem są ok. 40 cm długie, płaskie, brunatne strąki, niekiedy pozostąjace na drzewach aż do następnego roku. Nektarowanie jest oceniane jako bardzo dobre, produkcja pyłku zaledwie dostatecznie. W rodzimej Ameryce Północnej, gdzie glediczja nosi nazwe Honey locust, wydajnośc miodu ze zwartej grupy drzew wynosi 20-25 kg/ha.

Opracowanie: Edyta Tanski

Foto: Marek Pogorzelec