Amorfa krzewiasta - Amorfa fruticosa

Krzew z rodziny bobowatych pochodzący z Ameryki Północnej.

Dorasta do 2 metrów wysokości, ma liczne wyprostowane dość ciękie pędy.

Kwitnie w pierwszej i drugiej dekadzie czerwca. Kwiaty drobne, brązowofioetowe o żółtych pylnikach zebrane w kłosowate grona, niezwykle chętnie odwiedzane przez pszczoły. Pszczoły formują z pyłku odnóża o intensywnej ciemnopomarańczowej barwie. Zapach kwitnącej amorfy tak silnie wabi pszczoły, że potrafią one dosłownie zignorować pożytki rosnące obok.

Rośnie dobrze na najbardziej suchych i ubogich glebach. W odkrytych stanowiskach w czasie surowych zim pędy przemarzają, ale szybko się regenerują, bywa też, że zakwitają na jesieni. Świetnie się prezentuje jako krzew ozdobny, szczególnie nadaje się na nieprzycinane żywopłoty. Ładnie prezentują się też posadzone kępami.

Wysiew i uprawa

Amorfę rozmnaża się z nasion, które zbiera się jesienią i nie łuskane ze strąków przechowuje do wiosny luzem w suchym piasku. Siew wykonuje się w kwietniu wprost do gruntu. Nasiona przesuszone należy moczyć przed sianiem przez około 3 godziny. Siewki na zimę dobrze jest przykryć liśćmi lub innymi resztkami roślinnymi, względnie jesienią wykopać i przechowywać do wiosny zadołowane na płasko.

Źródło: "O potrzebie i możliwościach poprawy pożytków pszczelich", prof. dr Bolesław Jabłoński, Oddział Pszczelnictwa ISK, Puławy 2000