Tulia kalifornijska - Pycnanthemum californicum

Tulia kalifornijska (Pycnanthemum californicum Torr. Ex Durand).

Bylina z rodziny jasnotowatych (Labiatae) pochodząca z Ameryki Północnej (Kalifornia). Dorasta do 60 cm wysokości.

Cała roślina miękko owłosiona i silnie pachnąca.

Łodyga 4-kanciasta, w górze rozgałęziona.

Liście lancetowate, całobrzegie.

Kwiaty na szczytach rozgałęzień w zbitych nibyokółkach, wyraźnie oddzielających się od siebie. Rurka kielicha zakończona 5 krótkimi ząbkami. Korona dwuwargowa, biała, niebiesko nakrapiana. Rurka korony z pierścieniem włosków wewnątrz. Pręcików 4, słupek z szyjką wystającą ponad pręciki. Nektarnik u podstawy zalążni. Owocem jest rozłupnia rozpadająca się na 4 podługowate rozłupki.

Zakwita w drugiej połowie lipca i jest bardzo licznie odwiedzana przez pszczoły. Kwitnie długo, aż do początków września. Wytwarza bardzo wiele kwiatów, jest odporna na suszę, ma też pewne walory ozdobne.

Wydajność miodowa 400-500 kg/ha (Jabłoński 1986).

Rozmnaża się z nasion wysiewanych wiosną na rozsadniku. Zakwita w drugim roku uprawy.

Wymaga stanowiska w pełnym słońcu. Na miejscu stałym najlepiej rozsadzać ją w rozstawie 40x40cm. Kępy tulii mocno się rozrastają, podobnie jak u pysznogłówki.

W Ameryce Północnej występuje 19 gatunków z rodzaju Pycnanthemum.

 

Bibliografia:

  1. "Pożytki pszczele zapylanie i miododajność roślin" - Mieczysław Lipiński - PWRiL Sp. z o.o. i Wydawnictwo Sądecki Bartnik - 2010- ISBN 978-83-09-99024-6
  2. "Ogródek pszczelarski" - Bolesław Jabłoński - Oddział Pszczelnictwa ISK, Puławy 1993